Behind the Picture

Behind the Picture

Er is meer dan de klik op de knop

Meer dan alleen right time right moment. Bij mijn zwerftochten door de straten kom ik bijzondere mensen en situaties tegen, die niet alleen in beeld zijn te vatten. De korte gesprekjes, het kijken door de zoeker, bepaling van het kader roepen associaties op. In dit blog wil ik de verhalen achter de foto belichten.

Bijzondere ontmoeting

Behind the PicturePosted by ingrid de groot Sat, April 05, 2014 23:30:56

BIJZONDERE ONTMOETING


Dwalend door Amsterdam West, voor een oriëntatie op nieuwe fotoklus, zag ik een dame in een rolstoel en een man die haar liefdevol iets vroeg. Het moment was voorbij voor ik de foto had kunnen maken. Ik liep door, besefte meteen dat ik hier iets moois had laten liggen voor de serie ouderen en zorg (nog in ontwikkeling)....in enkele seconden speelden de afwegingen door m'n gedachten...oké beeld gemist of ga ik terug en ga vragen of ze willen poseren voor een foto. Het laatste deed me besluiten, in tegenstelling tot hoe ik in zulke situaties werk, na het maken van het beeld de toestemming vragen, de enkele meters terug te gaan.

Na de introductie wie ik ben en waarvoor ik de foto wilde maken, vertelde de dame dat ze 103 jaar oud is en dat er een film over haar wordt gemaakt. Ze is kunstschilder en exposeert haar werk nog regelmatig.

Op mijn vraag of zij of de man die haar begeleidde, hij bleek haar zoon te zijn, een email adres hebben waar ik de foto naar toe zou kunnen sturen, antwoordde de dame bevestigend met enige reserve. Ze vroeg me mee te lopen naar haar woning, dan kon ik haar werk zien en zou ze me een kaart met daarop een van haar schilderijen en adres geven.

Op weg naar haar woning sprak ze over hoe dankbaar ze is dat ze iedere ochtend haar ogen opent en met haar zoon van het ontbijt kan genieten. Het enige dat ze betreurt is dat haar ogen heel slecht zijn geworden. Kleuren ziet ze bijna niet meer. Kleur is voor haar de drijfveer tot compositie in haar werk en het genieten van het leven in de haar omringende omgeving.


Bij hen thuis toonde haar zoon me het Stadsblad waarin een foto van zijn moeder bij de opening van de expositie van het honderdjarig bestaan van kunstenaarsvereniging 'De Onafhankelijken' is gepubliceerd.

Door haar zoon werd ik rondgeleid in het souterrain waar al het werk van de kunstenares wordt opgeslagen. In de beperkte tijd heb ik slechts een impressie van het werk kunnen krijgen.

Een imposante hoeveelheid, met mooie aangrijpende portretten en sfeervolle straatimpressies van over de hele wereld.

Eerder had de dame me verteld dat ze de laatste jaren overgegaan is op het maken van moderne kunst en ook daar weet ze in abstractie sferen te treffen.

Weer terug in de woonkamer vervolgde de dame het verhaal over haar leven, hoe ze als achtjarig meisje na de Eerste Wereldoorlog in Nederland terecht is gekomen. De bijzondere, onverwachte ontmoetingen die ze ervaart. Oud leerlingen die haar op straat herkennen en haar warm omhelzen. Blij dat ze nog in leven is en haar nu op straat tegenkomen.

De bijzondere ontmoeting nadert het einde. Op weg naar de voordeur roept de dame haar zoon na dat hij mij wel een bonbonnetje moet geven. Ik krijg de laatste uit het doosje. Als ik er nog een wil....geen probleem “Er zijn genoeg bonbons in huis” zegt hij met een knipoog en glimlach naar zijn moeder.

©ingriddegroot'14



  • Comments(0)//blog.ingriddegrootfotografie.nl/#post15